Advanture


 

อีกแล้วครับกับความบ้าบอเมื่อได้กลับมายังเมืองไทย ในวันที่ 22 พย 08 ที่เพิ่งผ่านมานี่เองผมจ้าวแห่งแยมและพรรคพวกอันประกอบด้วย ดิวอี้ไวรัส ฉายา "จับแล้วพัง" กับ มหาตะมะเฮนเฮน(ไต) ก็ได้รวมทีมกันอีกครั้ง และเป้าหมายคราวนี้คือ แดนโคขุน ที่ตั้งอยู่บริเวณลาดพร้าวตรงอดีตแดนเดรมิตนั่นเองแน่นอนว่าวันนี้ช่างเป็นวันที่ยาวนานของผมเสียกระไร

 

 

 

เริ่มต้นด้วย

 

12.00 น. เพื่อนเก่า จากมหาลัยดังแห่งหนึ่งของ ปท ไทย เพื่อให้มาเอา HDD คืนรวมถึงแลกเปลี่ยนของสะสมทางดิจิตอลกัน เสร็จแล้วก็ต่อด้วยการไปห้าง 1000 Tips เพื่อซื้ออะไหล่หลายชิ้นตามแผน และแล้ว เมื่อได้เวลาอันควร ผมและเพื่อนชุดแรกก็ได้แยกทางกัน ณ สถานีรถไฟฟ้า เพื่อไปตามทางของแต่ละคน

 

 

16.00 น. ผมก็ได้มายังสนามเป้าเพื่อรอเตะบอลกับเพื่อนๆชาว pocket และโอตากุหลบในทั้งหลาย ช่างน่าเสียดายนักที่มีนัดกินต่อ ทำให้เตะบอลได้ถึงแค่ 17.45 เท่านั้นเอง ผมก็ได้แยกตัวออกมาเผื่อกลับบ้านเตรียมตัวลุยศึกต่อไป

 

 

และแล้ว การเดินทางรอบดึกก็ได้เริ่มขึ้น....


เวลา 20.00 น. สนามรบอันเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ ก็ได้ปะทุขึ้น

 

 


ถ้วยแห่งสงครามมารออยู่ตรงหน้าพร้อมอาวุธคู่กาย

แผ่น อาญาสิทธิ์ ถูกวางลงมาแล้ว !!!

อ๊ะมีด้านหลังด้วยล่ะ


ใครชอบแบนๆแต่เร้าใจ หรือไม่ก็ถ้วยใหญ่ใส่แล้วเด้ง(เผ็ดชิบ) ก็ตามใจน่อ
หะๆได้เวลาแล้ว !!! เราเปิดประเดิมกันด้วยนี่ สั่งมา สองจานก่อนเลย

 
เสือร้องไห้ ที่ผมเข้าใจว่า มันกินแล้วร้องไห้แน่ๆ เผ็ดบรรลัย ...

 

และแล้ว สันกลางและริปอายก็มารอขึ้นกะทะทองแดง (หรือทองเหลืองไม่รู้ล่ะ) ที่ สมาชิกร่วมโต๊ะอาจจะได้ขึ้นเร็วๆนี้

ระหว่างที่กำลังรอเนื้อนั่นเอง ของเรียกความสะใจก็มา
นั่นคือ !!!
.
.

ตับผัดกระเทียมครับ มาจานร้อนซะด้วย อร่อยเหลือหลาย กินไปรอเนื้อไปก่อน

สันนอก
.
สันกลางแบบชัดๆ

 
ถ่ายชัดๆแล้วเห็นว่าสงสัยไม่ใช่กะทะทองแดงมั้ง

 

 
เริ่มแล้ว !!! เห็นมั้ย ดิ้นโอดโอยกันใหญ่เลย ทั้งเนื้อทั้งคนบนโต๊ะเลย ไอพริกไทยกับเครื่องเทศแล้วก็เนย ช่างสะใจจริงๆ


ยัง... พวกเรายังไม่ยอมแพ้
และแล้วข้าศึกก็บุกเข้ามาอย่างไม่ขาดสายยังดีที่ เราได้ขุนศึกเพิ่มขึ้นมาอีกคนในระหว่างต่อสู้ เป็นชาวบอร์ดอื่น ที่รู้จักกันผ่านเพื่อนของเพื่อนอีกที....

เจอหางไอ้เข้ตบซ้ายขวา หันไปถ่ายจานซ้าย หันมาจานขวาหายไปแล้ว
.
ห่างว่าว .... ไม่รู้ว่าทำไมเรียกหางว่าว แต่ที่แน่ๆ ไอ้คนที่จะเล่น WOW ดันอดกินเพราะมัวแต่ฝอย
 

สันเอวน่าขยี้ มีทรวดทรงน่าขย้ำเสียกะไร ทั้งๆที่ยังดูไม่ออกเลยว่าเอวตัวผู้รึตัวเมีย (อ้าวกรรม)
.
พับนอกชอกช้ำ ..... เลือดกลบเลยให้ตายสิ ไม่ไหว คาวขนาดนี้ซึมซับไม่หมดแน่
.
ใบพาย ลายพร้อย ไอ้นี่ ดูยังไงว่าใบพายหว่า รู้แต่ว่าคาวไม่แพ้กันเลย
.
น่องลายที่เต็มปากยังกะโดนฟาดแข้ง เลือดอาบเช่นกัน
.
.
ศึกยังคงดำเนินต่อไปโดยอาหารที่ต่อเติมมาเป็นคอหมูย่าง น้ำอัดลม และ ตับผัด และจบลงที่เสือร้องไห้อีกหลายจานเพราะอร่อยสุด พวกเราแต่ละคนเริ่มเหนื่อยอ่อนจากสงครามกันแล้ว มุขที่เตรียมมาเล่นก็ร่อยหรอและ
แล้ว ก็มาถึงจุดสิ้นสุดของสงคราม
.
.
.

ค่าเสียหายครับ

เอาล่ะ ขอให้ส่งท้ายปีเก่า สุขสันต์วันปีใหม่กันนะครับ